adres kanoniczny

Co to jest

Ta sama treść bywa dostępna pod kilkoma adresami: z parametrem śledzącym i bez, z ukośnikiem na końcu i bez, pod /produkt/x i pod /kategoria/y/produkt/x. Wyszukiwarka, która znajdzie wszystkie, musi zdecydować, który zaindeksować — a zostawiona sama sobie decyduje po swojemu.

Adres kanoniczny to strona mówiąca, który wybiera. Każda podstrona powinna go deklarować, a na większości serwisów jest nim jej własny adres. Brzmi to jak masło maślane i jest dokładnie tym, co powstrzymuje warianty z parametrami przed rozbiciem jednej podstrony na pięć.

Dlaczego to twój problem, jeśli zamawiasz stronę

Bo duplikaty rozcieńczają. Dwa adresy jednej podstrony oznaczają, że linki prowadzące do niej dzielą się między nie i żaden nie rankuje tak dobrze, jak rankowałaby jedna. W sklepie z filtrami i sortowaniem mnoży się to błyskawicznie.

Gdzie ta strona musi to robić dobrze

Każda podstrona wydaje tu swój odpowiednik w czystym Markdownie pod tym samym adresem z sufiksem .md — /pl/blog/skuteczna-strona-www.md obok /pl/blog/skuteczna-strona-www/. Dwa adresy, jeden dokument, a pytanie, który jest kanoniczny, nie jest akademickie: mirrory istnieją po to, żeby czytały je modele i ludzie wklejający adresy do czatów.

Odpowiedź brzmi: kanoniczna jest strona HTML, mirror mówi to w swoim nagłówku, a pliki .md wychodzą z nagłówkiem noindex, żeby nigdy nie konkurowały o pozycję, którą strona już ma. Build sprawdza, czy linia **Canonical:** każdego mirrora wskazuje z powrotem na stronę, którą mirroruje — bo mirror wskazujący nie tę stronę jest gorszy niż brak mirrora.

Czym adres kanoniczny nie jest

Nie jest przekierowaniem — odwiedzający dalej wchodzą pod adres niekanoniczny i widzą stronę. Nie jest też noindex i nie jest wiążący: jeśli pozostałe sygnały mu przeczą, Google wybiera po swojemu i informuje o tym w Search Console, czyli w jedynym miejscu, gdzie się o tym dowiesz.

I nie jest lekarstwem na cienkie, duplikujące się podstrony. Dwie prawie identyczne strony z kanonicznym między nimi dalej są dwiema prawie identycznymi stronami; kanoniczny decyduje, którą zaindeksować, a nie czy któraś na to zasługuje.